พลอยสนใจสิ่งที่จับต้องยากกว่าคนอื่น คือความรู้สึกระหว่างใช้งาน
“บางเว็บข้อมูลครบมาก แต่ฉันอ่านแล้วเหนื่อย เพราะทุกอย่างดูสำคัญเท่ากันหมด ไม่มีจังหวะให้พักสายตา”
เธอมอง hellboy ผ่านเรื่องจังหวะของการสื่อสาร เช่น มีช่วงที่เป็นข้อความอธิบาย มีช่วงที่เป็นหัวข้อสั้น มี Internal Link ที่พาไปต่อ และมี FAQ ที่ช่วยปิดประเด็น
สิ่งเหล่านี้ทำให้หน้าเว็บไม่ได้เป็นกำแพงข้อความก้อนเดียว
ในมุมของพลอย การเขียนแบบ conversational ช่วยลดระยะห่างระหว่างเว็บกับคนอ่าน แต่ต้องระวังไม่ให้กลายเป็นภาษาที่กันเองเกินจนเสียความน่าเชื่อถือ
เธอจึงชอบภาษาที่ “คุยเหมือนคน แต่ยังรู้ว่ากำลังอธิบายเรื่องอะไรอยู่”
อีกจุดที่เธอให้ความสำคัญคือคำที่ใช้ ถ้าภาษาเร่งเร้าหรือกดดันเกินไป ต่อให้เนื้อหาดูดี ก็ทำให้ประสบการณ์โดยรวมเสียได้
มุมสรุปของพลอย: เว็บที่อ่านสบายไม่ใช่เว็บที่มีข้อความน้อย แต่คือเว็บที่รู้ว่าควรให้คนอ่านพักตรงไหน และควรเน้นอะไรจริง ๆ